Uzun zamandır seyretmeyi ertelediğim uzun metrajlı bir parodiyi geçen hafta nihayet izledim.
Öncelikle parodinin baş rol oyuncusunun canlandırmış olduğu karakterle (başka karakter yok zaten) ilgili 2 sene önce bir şeyler yazmaya kalksam herhelade gülmekten yazamayacağımı ve karakteri canlandıran şahısın yeteneğini takdire şahan bulduğumu belirtmek isterim.
Neyse; film hakkında bir şeyler söyleyecek olursam, ilk sahnenin daha beni hayal kırıklığına uğrattığını belirtmek isterim. İki sene önce güldüğüm sahne karşıma oldukça bayağı ve sanki taklit edilirmişcesine çıkmıştı ki az da olsa gülme beklentim o an bitti. Tabi tüm serüven boyunca hiç gülmedim dersem yalan olur ama genelde şehirlerarası yolculuklarda denk gelen ve izlemek zorunda kaldığım “Maskeli Beşler”in maceralarında ne kadar gülüyorsam o kadar güldüm diyebilirim. Yukarıda da belirttiğim gibi filmde Recep İvedik’ten başka bir karakter yok. Halbuki sadece Şaban karakteri üzerine yapılmış filmlerde bile bizi güldürecek başka karakterlere rastlayabiliyoruz. Filmde gerçekten komik olan espiriler de dahi insanı soğutacak diyaloglar var. Örneğin akülü araba espirisinde telefonun diğer tarafında konuşan kişi hiç konuşmayıp ta sadece Recebimiz konuşsaydı espiri daha etkili olurdu diye düşünüyorum. Geleneksel kamyoncular karşılaşmaları espirisine hiç değinmiyorum bile.
Filmdeki çekim kalitesizliğini arkadaşımızın olaya tamamen amatör bir ruhla bakmasına veriyorum ve Recep’in diğer serüvenlerini heyecanla bekliyorum…
)
Bunlardan biri de Drew Barrymore. Olabildiğince bütün filmlerini izlemeye çalışırım, çoğu da kaliteli olur zaten, beni yüzüstü bırakmazlar. Çocuk yaşta başına gelen talihsiz olaya rağmen ayakta durmayı başarabilmiş ve mükemmel işlere imza atmış birisidir kanımca.
Bir çok kez buradan geçerken uğramışlığım vardı… Bu kez bakmadım hala suyu içiliyor mu bilmiyorum. Zor zaman dostudur ama 
Sizden Gelenler (:P)